2-4.07.2021 r.

 

"Na rowerze i ... pod żaglami" – edycja IV

 

Czwarty raz już spotkaliśmy się nad Jeziorem Żywieckim, ażeby spenetrować dogłębnie te tereny. Czy to na lądzie, czy to na wodzie.

Tym razem byłam ciekawa, jak też wygląda po latach były ośrodek dla partyjnych dygnitarzy w Kozubniku.

Sobotnia wycieczka rozpoczęła się oczywiście przed kampingiem, po zapoznaniu wszystkich przybyłych o celowości naszej wędrówki do miejsca przeznaczenia.

Przytoczę tu kilka faktów dotyczących Kozubnika.

Kozubnik to przysiółek wsi Porąbka, położony jest na prawym brzegu rzeki Soła, na odcinku między Jeziorem Międzybrodzkim a Jeziorem Czanieckim. Pola i zabudowania Kozubnika znajdują się w dolinie uchodzącego do Soły potoku Mała Puszcza i na stokach otaczających ją wzniesień Beskidu Małego.

Kozubnik znany jest od lat z Zespołu Domów Wypoczynkowo-Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik - byłego ośrodka Hutniczego Przedsiębiorstwa Remontowego w Katowicach.

Powstały w latach 1968-1970, był ośrodkiem samowystarczalnym, posiadał własne ujęcie wody, oczyszczalnię ścieków i awaryjny system zasilania. Do ośrodka prowadziła wąska asfaltowa droga, na której dawniej znajdowała się sygnalizacja świetlna, co na tamte czasy było nowością. Na jego terenie znajdowały się baseny, kilka restauracji, sauna, solarium, boiska i oczywiście luksusowo zaprojektowane hotele. Ośrodek zatrudniał stały personel medyczny oraz posiadał karetkę pogotowia. Jego oficjalnym przeznaczeniem miały być wczasy pracownicze zatrudnionych w HPR. W rzeczywistości, kompleks służył głównie wysokim rangą członkom aparatu władzy, związanych z sektorem hutniczym. Gośćmi luksusowych apartamentowców byli głównie partyjni dygnitarze. Bywał tam również syn Leonida Breżniewa. Jako, że ośrodek posiadał obszerne sale konferencyjne, to organizowane były tutaj też obrady RWPG ds. hutnictwa. W 1987r. odwiedzony był przez ponad 31 tys. osób na okres dłuższy niż 24 godz.

Czasy jego świetności skończyły się wraz z upadkiem PRL. Po upadku systemu ośrodek został zakupiony przez spółkę należącą do dwóch braci przybyłych z USA do Polski, a pod jego zastaw zostały zaciągnięte wielomilionowe kredyty, których ówczesnemu właścicielowi nie udało się spłacić. Od połowy lat dziewięćdziesiątych kompleks zaczął pustoszeć. Nowy właściciel nie był w stanie spłacić wierzycieli, więc kompleks przejął syndyk. Miejsce turystów zajęli złodzieje, którzy sukcesywnie zaczęli rozkradać budynki. Zostało z niego wywiezione wszystko co można było sprzedać.

W roku 2012 zakupiła go warszawska firma i opracowała plan rewitalizacji i rozbudowy ośrodka. Prace ruszyły jednak dopiero w 2016r. Do końca 2017 r. miało powstać łącznie 96 apartamentowców. Projekt podzielony jest na kilka etapów, mają powstać baseny, spa, siłownia, restauracje, kasyno i inne miejsca uciech. Być może stary Kozubnik znów zadziwi świat, tym razem w bardzo nowoczesnej odsłonie.

Z tego co widzieliśmy, do dnia dzisiejszego powstały tylko trzy hotele, które jeszcze nie są oddane do użytku.

Nie mieliśmy jeszcze dość wrażeń i pojechaliśmy do Porąbki, gdzie czekała nas następna niespodzianka. W tym dniu odbywał się tam, w ramach promocji gminy, festyn przy udziale Polskiego Radia Katowice. Można było posmakować pysznych ciast, pieczonych bułek razowych, chlebka ze smalcem i innych specjałów przygotowanych przez Koło Gospodyń Wiejskich z Porąbki i ościennych miejscowości.

Wracając, wstąpiliśmy jeszcze na rybkę w Międzybrodziu Bialskim. Przejechaliśmy ok. 40 km.

Wieczorem, tak jak i w piątek, przy akompaniamencie keyboarda i harmonijki ustnej (oba w świetnym wykonaniu Gwarka czyli Kazika) śpiewaliśmy i nawet tańce były.

Wspominałam poprzednie wieczory w latach 2020, 2019 i 2018, gdy grał nasz nieodżałowany kolega śp. Józek. To były przepiękne wieczory. Śpiewom wtedy nie było końca, bo Józek przed północą nigdy się nie kładł spać, a wręcz przeciwnie grubo po północy zjadał jak mówił późną kolację lub jeszcze coś brzdękał na gitarze. Cześć Jego Pamięci!

W niedzielę pogoda w dalszym ciągu nam dopisywała, choć pierwszej grupie się nie poszczęściło zbytnio, bo była flauta, ale majtkowie Kazik, Olo i Benek nie musieli pagajować, bo ten Orionik ma wbudowany silnik.

W następnej grupie pływały dwa małżeństwa, tj. Roztomiła, czyli Kazia, Miodzio czyli Henio oraz świeżo poślubiony tandem Danusia i Czesiek.

W trzeciej grupie (i przy mocniejszym wietrze) pływaliśmy my, czyli organizatorzy wraz z moim synem Michałem i Zuzą, którzy przywieźli mojego kolegę, sternika ze Skoczowa. Jest prezesem sekcji żeglarskiej w Odlewni (Teksid Iron Poland), do której należałam. Mirek zżył się z nami bardzo, więc jeśli zorganizujemy piąty wypad nad jezioro, myślę, że znowu będziemy mogli na niego liczyć. Chciałam tutaj podziękować poprzednim sternikom, moim kolegom z Teksidu: Władkowi oraz Jakubowi, którzy poświęcali swój czas (a nawet komórki), żebyśmy mogli popływać.

W wycieczce uczestniczył również Śmig czyli Piotr, który był bardzo pomocny przy cumowaniu jachtu przy kei w trakcie rejsów oraz przy piątkowym i sobotnim ognisku.

"Życie jest jak rejs i choć istotne dokąd gnasz, to najważniejsze w odpowiedniej być załodze"...

 

[GALERIA ZDJĘĆ - Ośka i Bystry]

 

Ośka i Bystry